central bank

Bank centralny to instytucja zarządzająca podażą pieniądza i polityką monetarną kraju. Banki centralne mają uprawnienia do tworzenia pieniędzy, ustalania stóp procentowych i działania jako pożyczkodawca ostatniej instancji dla banków komercyjnych w okresach napięć finansowych. Rezerwa Federalna w Stanach Zjednoczonych, Europejski Bank Centralny i Bank Japonii to przykłady głównych banków centralnych. Większość nowoczesnych walut, w tym dolar amerykański i euro, jest emitowana i regulowana przez banki centralne, a ich podaż może być rozszerzana przez decyzje podejmowane przez te instytucje.

Banki centralne używają kilku narzędzi do realizacji swoich mandatów, które zazwyczaj obejmują zarządzanie inflacją, utrzymanie poziomów zatrudnienia i wspieranie stabilności finansowej. Podnosząc lub obniżając stopy procentowe, bank centralny wpływa na koszty pożyczek w całej gospodarce, wpływając na wydatki, inwestycje i tempo, w jakim pieniądze krążą przez system. Banki centralne mogą również bezpośrednio rozszerzać podaż pieniądza poprzez programy zakupu aktywów, czasami zwane luzowaniem ilościowym, kupując obligacje rządowe lub inne aktywa w zamian za nowo wykreowane pieniądze.

Bitcoin działa bez banku centralnego ani żadnego organu monetarnego. Jego podaż jest określona przez kod: protokół, który ogranicza całkowitą liczbę bitcoinów do 21 milionów i definiuje stały harmonogram, według którego nowe monety trafiają do obiegu. Żadna instytucja nie może zmienić polityki monetarnej Bitcoina ani emitować dodatkowych monet. Ta architektoniczna różnica jest często cytowana w dyskusjach porównujących Bitcoin z walutami emitowanymi przez rządy. Sposób, w jaki jednostki oceniają tę różnicę, zależy od ich poglądów na temat właściwej roli polityki monetarnej w gospodarce.